مىداند ، براى همه مردم بيان كند . از اين رو ، پاسخ‌هاى امام عليه السلام به كسانى كه سفر به كوفه را خطرناك وصف مىكردند ، متفاوت بود . اين پاسخ‌ها را به سه دسته مىتوان تقسيم كرد : يك . پاسخ به كارگزاران حكومت پاسخ امام عليه السلام به كارگزاران يزيد كه او را از سفر به عراق منع مىكردند ، در واقع ، اين بود كه : در كار من ، دخالت نكنيد . هنگامى كه مأموران عمرو بن سعيد ، فرماندار مكّه ، مانع خروج امام عليه السلام و يارانش از مكّه شدند و ضمن درگيرى مختصرى خطاب به امام عليه السلام گفتند : اى حسين ! از خدا نمىترسى كه از جماعت ، جدا مىشوى و ميان امّت ، تفرقه مىاندازى ؟ امام حسين عليه السلام تنها به قرائت اين آيه شريف ، بسنده كرد : « لِي عَمَلِي وَ لَكُمْ عَمَلُكُمْ أَنْتُمْ بَرِيئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ . « 1 » عمل من ، براى من و عمل شما ، براى شماست . شما از آنچه من مىكنم ، بيزاريد و من ، از آنچه شما مىكنيد ، بيزارم » . « 2 » بر پايه نقل ابن اعثم ، امام عليه السلام در پاسخ نامه يزيد به اهل مدينه - كه متضمّن باز داشتن آنها از قيام بود - ، نيز تنها به نوشتن آيه ياد شده اكتفا كرد . « 3 » دو . پاسخ به كسانى كه نمىخواست سرنوشت سفر را براى آنان بازگو نمايد از آن جا كه هدف اوليه امام عليه السلام از سفر به عراق ، تأسيس حكومت اسلامى بود ، براى اتمام حجّت بر مردم ، نمىتوانست سرنوشت سفر را براى همه مردم ، حتّى براى برخى از خواص ، بيان كند . لذا در پاسخ بسيارى از كسانى كه با خطرناك توصيف

--> ( 1 ) يونس : آيه 41 . ( 2 ) ر . ك : تاريخ الطبرى : ج 5 ص 385 . ( 3 ) الفتوح : ج 5 ص 68 .